Stappen zetten!

Stappen zetten!

S T A P P E N – We zetten nogal wat stappen in ons leven. Sinds twee dagen letterlijk, want onze geliefde auto staat bij de garage. Na een half jaar rijden werd het tijd voor een grote beurt en zo’n garage vindt altijd wel weer wat haha. Sinds kort heb ik een horloge uit China die stappen telt, want ik (Ruben) wil wat meer bewegen. Tot nu toe merk ik dat het inderdaad motiveert. Een boodschap bij de winkel? Ik loop die kilometer dan graag even, want dat zijn toch weer duizend stappen (of iets meer). Mijn doel op een dag is 10.000. Gisteren niet gelukt! 🙁 Het is nu 11.00 uur en ik zit op 3.500. Lees verder…

En, went het al?

En, went het al?

Onderstaand verhaal heb ik in eerste instantie opgeschreven als persoonlijke verwerking, maar Ruben vond het goed dat ik dit ook eens zou delen met jullie. Dit zijn de teleurstellende momenten van ons werk en bij periodes zijn die teleurstellende momenten groter dan de blijdschap momenten. Iets wat niet altijd makkelijk is voor Ruben en mij. Bid vooral voor ons, om hier goed mee om te gaan.

Mensen vragen vaak aan mij of ik al gewend ben in Roemenië. Ik vertel dan dat ik goed kan wennen in Roemenië. Dat ik Nederland als land niet mis, maar dat het de familie en vrienden zijn die ik mis. Mensen vragen ook altijd naar het eten in Roemenië. ¨Kun je dan wel normaal eten daar?¨ Ja hoor, hier hebben ze ook gewoon supermarkten waar je zelf maaltijden kunt samenstellen. We eten echt niet elke avond typisch Roemeense gerechten. In tegendeel! Een typisch Nederlands stamppotje gaat er hier goed in. Oké, bij Ruben misschien iets minder goed dan bij mij, maar dat is een smaakverschil. Toch is er iets waar ik nooit aan zou kunnen wennen hier in Roemenië.  Lees verder…

“Wat is er nu weer met het arme meisje?”

“Wat is er nu weer met het arme meisje?”

De titel van dit bericht gaat niet over één van de kinderen waarmee we mee werken. Het gaat ook niet over Djoke. Nee, het gaat over onze auto! Vanmorgen was ik, Ruben, (al)wéér bij de autogarage. Ik stond te wachten bij de receptie toen er een monteur binnen kwam en vroeg: “Ce are săracă acuma?” Vrij vertaald: “Wat heeft het arme meisje nu weer?” (het woord auto is vrouwelijk in het Roemeens, vandaar!) Ik heb het “arme meisje” maar achtergelaten en ben nu weer thuis en schrijf deze weblog. Lees verder…