Papa worden in Roemenië! Hoe vet is dat?!

De titel is natuurlijk grappig bedoeld. Want voor zover ik nu kan beoordelen had het me niks kunnen schelen waar ik papa zou zijn geworden. In Roemenië, in Amerika, in Nederland of zelfs in Duitsland. Het is sowieso VET GAAF. Verderop in dit bericht een “Wist-je-dat-lijstje” met dingen die mij opvielen hier in Roemenië.

Als ik na een lange dag thuis kom en Iulia ligt daar in de box te huilen spelen en mij enthousiast toelacht is papa zijn awesome! Na een lange dag moet het voor Djoke fijn zijn dat ik me even bezig kan houden met Iulia. En dat is sowieso win-win, want dan kan ik lekker knuffelen met mijn favoriete meisje en Djoke mag dan heerlijk voor ons koken! Of een middagje wandelen in Sovata, met onze stoere wandelwagen over bospaadjes die eigenlijk niet geschikt zijn voor wandelwagens, maar ach wij zijn de Marissens.
Dus papa zijn is sowieso vet! (Tijdens de eerste zes weken, zou ik dit niet echt opschrijven denk ik! #eerlijk)

Maar ik wil het toch even hebben over de dingen die mij opgevallen zijn tijdens het papa worden en zijn in Roemenië. Zullen we gewoon een “wist-je-dat-lijstje” doen? Komt tie!

Wist je dat…?

  • … Roemeense vrienden en vriendinnen mij dagelijks vroegen hoe het met Djoke was en dat vooral de eerste weken niet direct vroegen aan Djoke? Ze wilden haar niet storen. Ze vroegen trouwens zelden hoe het mij was… 
  • … Roemeense vrienden er niet aan moeten denken om op kraambezoek te komen? “Je gaat een kersverse mama toch niet storen…” Terwijl het ons juist wel leuk leek om af en toe gestoord te worden.
  • … we bijna moesten “vechten” om voor een natuurlijke bevalling te kiezen? Want het ziekenhuis verdient meer aan een keizersnede…
  • … dat onze omgeving het nog altijd super gek vindt dat ik bij de bevalling aanwezig was?
  • … dat er totale verwarring was over dat kaartje (geboortekaartje) wat we iedereen gaven? Is het een uitnodiging? Is het een kerstkaart? Wat is het?
  • … dat we super blij zijn met de keuze om in Roemenië te bevallen? Omdat ze in het ziekenhuis zo ongelooflijk veel tijd voor ons hadden!
  • … wij (en onze Nederlandse vrienden D&D) zo’n beetje de enigen zijn die onze kinderen (wij hebben er maar één) op een bepaalde tijd op bed leggen? Roemeense stellen worden wakker met hun kind en gaan slapen tegelijk met hun kind… geen you-and-me-time voor de papa en mama.
  • … het ongelofelijk gek is dat je met je dochter van 1,5 week naar de bouwmarkt gaat? WAAAT en al die microben dan?! HELLUP!
  • … het überhaupt een uitzondering is dat je kind binnen 6 weken zonlicht ziet? Op een vaccinatie-tripje na. (dit wordt wel steeds minder overigens)
  • … mensen het gek vonden dat wij onze baby in haar romper meenamen buitenshuis!? Hallo, het is 35 graden hoor, mogen we?
  • … Djoke mee moest naar het gemeentehuis, omdat Iulia mijn achternaam kreeg? 
  • … je heel veel stempels/vertalingen en dergelijke moet hebben voor een paspoort?
  • … je baby geen BSN krijgt, ondanks dat het wel een Nederlands paspoort heeft?
  • … Iulia daarentegen wel een Roemeense BSN (CNP) heeft? 
  • … je al met 14 dagen mag vliegen?! Mits je een paspoort hebt natuurlijk?
  • … je voor dat paspoort helemaal met z’n allen naar Boekarest (6 uur rijden) moet?
  • … en je daar met een beetje Hollandse bluf gewoon de parkeergarage in rijdt, wat achteraf niet de bedoeling was (zo bleek)? Ik ging dus voor de slagboom staan en zei gewoon via de intercom “I have an appointment at the Dutch Embassy”. Was het 2 á 3 minuten stil, gaat die slagboom open. Dus Ruben met piepende bandjes en een baby rechtop in de MaxiCosi als een kip zonder kop die parkeer garage in. Staat er boven elke parkeerplek “Reserved for the Turkish Embassy”, “Reserved for Multinational X”, enzovoort… Dus ik bellen met de ambassade. Telefoniste: “O maar die parkeergarage is eigenlijk niet voor bezoekers meneer”. Ik: “Oké spijtig, maar waar zijn de parkeerplekken voor de Nederlandse Ambassade?” Telefoniste: “Dat moet ik even navragen, ik heb dit nog niet eerder meegemaakt.” (ze komt zelf met de bus denk ik). Ik rijd ondertussen nog wat verloren rond en zie ineens “Reserved for the Embassy of the Kingdom of the Lagerlanden” (of zoiets). Ik draai ‘m (de auto) erin en ondertussen komt de telefoniste aan de lijn. Ik: “Ik heb inmiddels een plekje gevonden, tot zo!”
  • … dat als de koerier in jouw wijk vakantie heeft, het paspoort voor je baby gewoon niet thuis afgeleverd wordt, maar bij het koeriersbedrijf blijft liggen, zonder dat je daarvan bericht krijgt? Nuttige informatie!! Met alle spanning die daarbij hoort, als je op maandag hoort dat het paspoort zogenaamd af is geleverd aan je deur, terwijl je op donderdag naar Nederland vliegt…
  • … als je als papa in het ziekenhuis verblijft, maar de moeder nog op de intensive care ligt, je dochter niet bij papa op de kamer mag slapen op de kraamafdeling?
  • … het als een lopend vuurtje door de kerk gaat dat jij jouw baby zomaar bij anderen op de arm laat? En ze niet zo goed weten wat ze daar nu van vinden? “Heel leuk dat ik jullie baby op de arm mag, maar niet met mijn eigen baby hoor”
  • … iedereen, maar dan ook iedereen omdraait als je langs loopt met je baby?
  • … oude oma’s in de winkel zelfs hele gesprekken met je aangaan?
  • … mensen vragen of het een jongetje of meisje is terwijl ze toch echt een roze jasje aanheeft? Of doen mensen dit in Nederland ook?
  • … verschillende mensen uit de kerk voor ons hebben gekookt tijdens de kraamtijd? Dit is vast niet alleen in Roemenië…

Woon jij in Roemenië? En heb je aanvullingen? Laat het weten in de reacties!

Papa worden in Roemenië! Hoe vet is dat?!

Geef een reactie