Van toen tot nu… Een reis door de tijd (deel I)!

Nog twee dagen en ik vier mijn één-jarig jubileum hier in Roemenië. In drie dagen wil ik graag met u een trip door de tijd maken! Vanavond dit eerste bericht, morgen een tweede en zondag, als ik hier op de dag af een jaar zit, zal ik het laatste deel schrijven!

Oktober 2012

Met zo’n 24 jongeren uit de Eudokiakerk (waarvan een groot gedeelte goede vrienden) reis ik af naar Floresti, Cluj, Roemenië. Hier gaan we samen aan het werk in een zigeunerwijk voor Stichting Help Straatkinderen. Een week lang werken we aan het “winterklaar” maken van de “houtje-touwtje-woningen” van de zigeuners. De winter lijkt ver weg, we werken in een t-shirtje. Roemeense winters zijn streng, had ik toen van horen zeggen. Na een indrukwekkende week en ook een bezoek aan een vuilnisbelt waar 3000 mensen wonen (en werken), ontbrand er een soort verlangen in mij. De organisator (Henk) van de werkreis geeft mij het advies dit even te laten voor wat het is en af te wachten. Bent u benieuwd naar een verslag van deze reis? Lees dit verslag dan (nadat u dit bericht heeft uitgelezen natuurlik 😉 )

December 2012

Na gesprekken met vrienden, familie, Henk én God neem ik contact op met Henk. Ik wil naar Roemenië. Henk geeft mij een e-mail adres van Jorrit, die hij een keer heeft ontmoet in Roemenië. Ik stuur een e-mail naar Jorrit en deze wordt doorgestuurd naar mijn huidige bestuur (Care Foundation). Al snel is een afspraak gemaakt om elkaar te ontmoeten en plannen worden gemaakt voor een kennismaking reis naar Roemenië om mijn (mogelijke) toekomstige collega’s te ontmoeten.

Maart 2013

De dag na mijn verjaardag te hebben gevierd brengen mijn ouders mij op 9 maart 2013 naar het vliegveld in Dortmund. Enigszins gespannen maar vooral heel benieuwd stap ik in het vliegtuig en land ik ’s middags rond 16 uur op Târgu Mures. Linda één van de longtermers haalt mij op, met een heerlijk flesje cola klaarliggend in het dashboard vakje. Die maakt meteen indruk. We moeten even langs een weeshuis verteld ze en daarna gaan we direct door naar Chinari; “Je toekomstige werkplek”, zegt ze.  Na ook collega’s Jorrit & Leon opgehaald te hebben bij het weeshuis rijden we naar Chinari. Naar de kerk midden in de gemeenschap van ongeveer 150 Roma (netter woord voor zigeuners). Ik beleef daar een zeer indrukwekkende dienst; er worden kinderen ingezegend, avondmaal gevierd, voeten gewassen, mensen die hardop (tegelijk) bidden, erg harde en tikkeltje emotionele (zo klinkt het, weet ik veel) maar toch wel mooie muziek. Wat een overgang, wat een openheid. Linda & Jorrit vertalen ondertussen zoveel mogelijk voor mij. Jorrit wordt door de pastor uitgenodigd om ook kort iets te zeggen en dat doet tie vol overtuiging. Die week loop ik met het Moving Closer team mee en kom ik vaak in Chinari. Gedurende week groeit het gevoel dat dit mijn plek gaat worden.

April 2013

Om kosten te besparen verhuis ik van mijn riante gezinswoning naar een kamer(tje) van 2,5m x 4m in een huis met 8 huisgenoten. Ondanks dat het heel klein is heb ik een erg mooie tijd daar, ik woon midden in de binnenstad en heb een goede tijd met vrienden en in de kerk. Vanaf nu beginnen er ook acties te komen. Vrienden, familie, kerkleden iedereen helpt mee!

Foto’s van een actie in november! Auto’s wassen voor Moving Closer Chinari! 

Juni 2013

Na mijn vorige reis is door de longtermers samen met het bestuur aangegeven dat ook zij een goed gevoel hebben als het gaat om mijn toekomstige plek in Chinari. En reis ik nu weer af naar Roemenië. Dit keer word ik van het vliegveld gehaald door Daan. Een Nederlander in Târgu Mures die ik had gemaild of hij zin had om even (kort) te ontmoeten aangezien ik bij hem in de stad kom wonen. Hij nodigde mij echter uit om gewoon het hele weekend te blijven en met hem (en zijn vrouw en dochter) op te trekken dat weekend en ook mee naar de kerk te gaan. Wat een gastvrijheid!
Tijdens deze reis maak ik meer kennis met de gezinnen in Chinari en met het werk van “een longtermer”.

Augustus tot november 2013

Ik ben twee keer in Roemenië om te helpen bij het bouwen van een huis in Chinari. Een onderbreking in het flink bezig zijn om fondsen te werven voor mijn verblijf in Roemenië wat niet overigens heel erg wil vlotten en wat soms frustrerend is, is dit wat God echt wil? In deze periode besluit ik om mijn verhuizing uit te stellen tot een nader te bepalen datum in januari 2014.

December 2013

Nadat de fondsen op wonderlijke manier van allerlei kanten toch nog redelijk snel binnenkomen krijg ik van het bestuur van Care Foundation het groende licht om mijn vliegticket te boeken. Een enkele reis Târgu Mures alstublieft! 

IMG_1257

Van toen tot nu… Een reis door de tijd (deel I)!

Geef een reactie